Lieve Grietje,Zo welkom.
Zo fijn dat je er bent!
Nog nooit van mijn leven heb ik een eigen paard gehad.
Wel verzorgpaarden, knuffelpaarden, oppaspaarden, leenpaarden, huurpaarden, oefenpaarden
En nu, op mijn 46e komt mijn meisjesdroom uit.
Een paard voor mezelf, van mezelf. Een dier waar ik de verantwoordelijkheid voor draag. Doodeng!
Maar ook zo mooi om te doen en om te beleven.
Zij is van mij en ik ben van haar.
We gaan samen werken maar we gaan ook samen leren, op avontuur, uit wandelen, spelen.
Samen rusten.
Samen ZIJN
(Nee nee, niet toegeven aan dat liedje wat nu je hoofd probeert te betreden, je komt er in geen 7 dagen vanaf)
Behalve dat ik het fijn vind om dit voor Griet te kunnen doen (en ik ben ervan overtuigd dat ze het niet beter had kunnen treffen dan met deze plek bij ons in Benschop) voel ik me ook weer die kleine Maaike, dat meisje dat dit zoooooo graag wilde.
Het brengt me terug bij mezelf, bij mijn dromen. Terug naar de tijd waarin alles nog open lag.
En zo ga ik het graag aan.
Met haar, Grietje, maar ook met mezelf, met mijn werk, leven, liefde, leren.
Niets ligt vast, geen aannames.
Genieten en verwonderen. Dat is hoe ik het ga doen