LOS
Je bent los
VRIJ
Niet sober of streng
Maar licht en bijzonder.
Alleen dat zijn wij
Aarde Vuur Water Lucht
Onvoorwaardelijk trouw
Aan jezelf
Los van de grond
Niet meer op de vlucht
Eind april koos een van mijn coachees ervoor om uit het leven te stappen.
Het doet me verschrikkelijk verdriet dat hij geen andere mogelijkheden meer zag maar ik respecteer zijn keuze.
Hij kwam sinds een ruim jaar bij mij en de paarden. Afgelopen maanden lukte het hem niet meer om naar ons toe te komen. Daarom vervingen we de coachsessies door telefonisch contact en sporadisch zagen we elkaar bij hem thuis of maakten we een wandeling in de natuur. De laatste maanden waren intensief, we spraken elkaar zeker twee keer per week.
Ik was erg op hem gesteld geraakt: op zijn zachtaardige karakter, zijn zorgvuldigheid in alles, zijn kwetsbaarheid en openheid maar ook op zijn vertrouwen dat ik er echt en oprecht voor hem wilde zijn. Daarnaast had hij een opvallend gevoel voor natuur, muziek en voor humor dat aansloot bij het mijne en was hij bijzonder sensitief, waarmee hij me meer dan eens wakker wist te maken op mijn communicatie of op mijn gevoel dat voor mijzelf nog niet eens naar de oppervlakte was gekomen.
Ik kan me nog in het geheel niet voorstellen dat ik hem nooit meer zal zien of spreken, dat we nooit meer samen tussen de paarden zullen staan, dat ik nooit meer tegen hem zal zeggen ‘ssst, nu even geen woorden’ Ik kan me niet voorstellen dat ik zijn woorden nooit meer zal horen.
Lieve man, ik heb heel veel van je geleerd. Over mensen, over feiten en niet in het laatst over mezelf. Je zal altijd een bijzondere plek in mijn hart blijven houden. Ik ben dankbaar dat je in mijn leven was. Vaar wel.