7 jaar is ze. Ze heeft autisme, een verstandelijke beperking en een ongelooflijk sterke eigen wil!
Ze komt naar de paarden, elke donderdag een halfuur, om te ontprikkelen en te ontspannen. Om wat uit haar eigen wereld die van ons in te stappen.
De ene week gaat het makkelijker dan de andere. Ze ziet altijd van alles en wil pakken plukken en soms ook in haar mond stoppen. Een meisje dat haar wereld verkent.
Nu het regent loopt ze traag en is ze gefascineerd door alles om zich heen. Daarentegen wil ze niets aanraken vandaag. Wat nat is en waar zand aan plakt voelt niet fijn.
Keer op keer laat ze het touw los waarmee ze het paard leidt
Gelukkig heb ik het reserve-touw.
Eenmaal in de overdekte bak neust ze tussen mijn speelgoed.
En het verbaast me totaal niet dat het juist het vergrootglas is, dat ze eruit kiest om het paard (en meer) eens van dichtbij te onderzoeken.